De grote afhankelijkheid van Afrika van geïmporteerde meststoffen wordt op de proef gesteld nu het conflict waarbij Iran betrokken is, de mondiale toeleveringsketens ontwricht, met onmiddellijke gevolgen voor de voedselsystemen op het hele continent. Ongeveer 80% van de meststoffen die in Afrika bezuiden de Sahara worden gebruikt, zijn afkomstig uit het buitenland, inclusief belangrijke grondstoffen zoals ureum van producenten uit de Golfstaten. Iran, een van 's werelds grootste exporteurs van ureum, heeft te maken gehad met beperkingen in de export, terwijl ook de productie in Qatar is ingeperkt als gevolg van schade aan de gasinfrastructuur. Tegelijkertijd is het maritieme verkeer door de Straat van Hormuz sterk gedaald, waardoor de uitgaande zendingen uit de regio beperkt zijn.
De verstoring zorgt nu al voor hogere kunstmestprijzen, waardoor de druk toeneemt op landbouwsystemen die kwetsbaar blijven voor externe schokken. Landen als Nigeria, Ghana, Kenia en Tanzania zijn afhankelijk van import uit de Golf, terwijl andere landen, zoals Marokko en Zuid-Afrika, afhankelijk zijn van deze inputs voor de binnenlandse productie van kunstmest en weder-export. Eerdere verstoringen tijdens de COVID-19-pandemie en de oorlog in Rusland-Oekraïne brachten boeren ertoe het gebruik van kunstmest terug te dringen, wat resulteerde in lagere opbrengsten en inkomenspatronen die zich onder de huidige omstandigheden dreigen te herhalen.
Onderzoekers en beleidsmakers leggen steeds meer de nadruk op structurele aanpassingen om de afhankelijkheid van geïmporteerde inputs te verminderen en tegelijkertijd de voedingsresultaten te verbeteren. Voorgestelde maatregelen zijn onder meer het uitbreiden van de productie van peulvruchten, fruit en groenten, het toepassen van agroforestry-praktijken en het opschalen van bioverrijkte gewassen zoals ijzer-rijke bonen en vitamine A-zoete aardappelen. Verbeteringen op het gebied van opslag, voedselverrijking en voedingseducatie worden ook gezien als cruciaal voor het versterken van de veerkracht. Tegelijkertijd kunnen opkomende technologieën-zoals sensor-gebaseerde 'reporterplanten' die worden ontwikkeld aan de Cornell University-boeren helpen het gebruik van kunstmest te optimaliseren door realtime-gegevens te verstrekken over de nutriëntenniveaus in de bodem.
De bevindingen suggereren dat een gecoördineerd pakket van interventies, waarin landbouwdiversificatie, sociale beschermingsprogramma's en innovatie worden gecombineerd, noodzakelijk zal zijn om de impact van langdurige verstoringen van het aanbod te verzachten. Zonder dergelijke maatregelen dreigen de stijgende productiekosten en de beperkte toegang tot meststoffen de voedselveiligheid in kwetsbare regio’s verder te ondermijnen.
