Potmixen moeten de ontwikkeling van zaailingen ondersteunen. De meeste potmixen zijn grondloos om bodemziekten te voorkomen en een goede drainage te bevorderen. Een mix van veenmos, vermiculiet of perliet en compost of organische meststoffen kan een geschikte omgeving bieden met voldoende waterhoudend vermogen, voedingsstoffengehalte en beluchting voor plantengroei en -ontwikkeling. Omdat organische voedingsstoffen echter in de loop van de tijd langzaam worden aangevoerd, kan het lastig zijn om aan de voedingsbehoeften van zaailingen te voldoen.
Test uw mix voordat u deze gebruikt
Bent u niet bekend met uw mengsel of heeft u een nieuwe partij ontvangen, voer dan een kasgrondonderzoek uit. Mengsels gemaakt met compost kunnen veel zouten bevatten, wat de kieming kan belemmeren. Om uw mix te testen, stuurt u deze naar een gerenommeerd laboratorium voor testen in de kas. Houd er rekening mee dat dit anders is dan een grondtest. Het Ag Analytical Services Lab van Penn State heeft bijvoorbeeld een 'Greenhouse Soilless Media'-test die de pH van uw media, het oplosbare zout (elektrische geleidbaarheid) en het gehalte aan voedingsstoffen analyseert. Media die als grondmonster worden ingezonden, worden anders getest en de resultaten zijn niet logisch.
Premium potgrondmengsels die zijn getest met de verzadigde pastamethode die wordt aanbevolen voor kasmedia hebben een pH tussen 5,5 en 6,5, oplosbare zouten tussen 1,5 en 3 mmhos/cm, nitraatstikstof (NO3) niveaus tussen 75 en 150 mg/L, fosfor (P) niveaus tussen 5 en 20 mg/l, kalium (K) tussen 150 en 300 mg/l, calcium tussen 100 en 200 mg/l en magnesium tussen 50 en 100 mg/l, waarbij het natriumgehalte daalt tot onder 160 mg/l ( Warncke 1995).
Overweeg om uw potmix vooraf te testen door uw eigen kasbioassay uit te voeren. Om een bioassay uit te voeren, kweekt u tuinkers, haver, bonen, sla of een ander snelgroeiend gewas met een hoge kiemkracht in uw grondmengsel. Als er een probleem is met de mix, zul je dat merken aan een verminderde kieming of een slechte groei van de zaailingen (zie kader). U kunt uw nieuwe mix ook vergelijken met een mix waar u tevreden over bent.
Onlangs zijn draagbare EC-meters (elektrische geleidbaarheid) populairder geworden en tegen redelijke prijzen verkrijgbaar. Zie Zoute bodems en plantengroei (Sanchez 2010) voor meer informatie over het testen op zouten met behulp van een EC-meter.
Hoe u de effecten van hoge zoutgehaltes of herbicideresiduen kunt vermijden
1. Vul een flat met potgrond.
2. Tel 25 zaden van tuinkers, sla of ander snelkiemend gewas.
3. Zaai plat.
4. Wacht 5-7 dagen.
5. Tel het aantal zaailingen. Als de kiemkracht lager is dan de wettelijke kiemkracht (voor sla 80 procent), kunt u uw media misschien testen op zouten.
Je eigen mix maken
Zelfs als u uw eigen potgrond maakt, is het nog steeds belangrijk om ervoor te zorgen dat de afzonderlijke componenten van de media specifiek zijn goedgekeurd voor gecertificeerde biologische productie (zie kader op de volgende pagina). Als u compost koopt om toe te voegen aan uw zelfgemaakte potgrond, zullen de meeste certificeerders eisen dat deze compost wordt beoordeeld (PCO vereist bijvoorbeeld een ingrediëntenlijst van de bron en een compostlogboek in gevallen waarin de beperking op ruwe mest van toepassing is). Vruchtbaarheidswijzigingen, turf, kokos en andere componenten moeten ook worden goedgekeurd. Controleer of het OMRI-label aanwezig is en praat met uw certificeerder.
Wanneer u voor het eerst begint met het maken van uw eigen potmix, is het een goed idee om verschillende recepten uit te proberen die bij andere kwekers hebben gewerkt, en te vergelijken hoe ze het op uw eigen boerderij doen. Aan het einde van deze factsheet vindt u een lijst met veelgebruikte recepten voor potgrond.
Veel biologische potmixen bevatten compost, wat veel voordelen kan bieden. Compost voegt organisch materiaal toe aan de mix en ondersteunt diverse microbiële populaties die ziekteverwekkende organismen in de bodem kunnen onderdrukken (Klein en Hammer 2006). Microben breken organisch materiaal af, waardoor voor planten beschikbare voedingsstoffen vrijkomen die langzaam beschikbaar zijn voor uw zaailingen.
Aanvullende vruchtbaarheid
Als uw transplantaties, na alle mogelijke voorzorgsmaatregelen, onder druk komen te staan vanwege voedingstekorten, moet u mogelijk aanvullende meststoffen gebruiken, zoals visemulsie. Organische bronnen van aanvullende bemesting zijn onder meer visemulsie, oplosbaar vispoeder, kelpextracten, wormengieten of compostthee, of andere door OMRI goedgekeurde producten; zie Gebruik van organische voedingsbronnen (Sanchez en Richard 2009). Deze meststoffen kunnen door fertigatie of bladbesproeiing op de bodem worden aangebracht. Wees voorzichtig met aanvullende vruchtbaarheid. Als u transplantaten produceert in een gebied dat later wordt gebruikt voor productie in de grond, kunnen uitgeloogde visemulsie of andere producten de voedingsstoffen in de bodem opbouwen tot een niveau dat de behoeften van het gewas overschrijdt.
