door CJ Miller
25 november 2025
Josh Linville, vice-president van Fertilizer bij StoneX, tijdens de National Association of Farm Broadcasting (NAFB)-conventie in Kansas City. Foto: CJ Miller / Hoosier Ag vandaag.
De prijzen die boeren betalen voor kunstmest blijven torenhoog-, maar wat zijn de gedachten over de kunstmestprijzen in 2026?
"Het was een moeilijk jaar in 2025 en 2026 ziet er niet veel beter uit", aldus Josh Linville, vice-president van Fertilizer bijSteenX.
Hij vertelt Hoosier Ag Today dat we nog steeds mondiale leveringsproblemen voor fosfaat zien.
"China is normaal gesproken de grootste exporteur van fosfaat ter wereld. Normaal gesproken exporteren ze 8 tot 10 miljoen ton. Ik zou heel blij zijn als ze dit jaar de 4,5 miljoen ton halen, en helaas is er niemand anders die dat gat kan dichten. Het mondiale aanbod en de vraag naar fosfaat zijn erg krap, en daarom zie je de prijs zo hoog", zegt Linville.
Hij zegt echter dat boeren in 2026 verlichting kunnen zien als het gaat om de ureumprijzen.
"We hebben veel meer export uit China gezien, wat een enorme verbetering is ten opzichte van 2024", zegt hij. "Europa zal nog steeds worstelen met het productietempo en daar zal naar verwachting niet snel een einde aan komen. Het Midden-Oosten heeft vrede gevonden en dat is hoopvol dat we geen gevolgen van oorlog voor de productie zullen zien, dus ik heb het gevoel dat de stikstofsector er beter aan toe is."
Verandert er in 2026 iets voor potas?
"Potas is nog steeds in goede staat. Het is gewoon een logistiek spel. Het is weer saai, oud potas geworden."
Linville zegt dat het helpt dat potas net ten noorden van de VS in Canada wordt gewonnen.
"Op het gebied van potas zijn we al een enorme producent. Ik zeg dit vanuit een Canadees standpunt-ze zijn veruit de grootste producent en exporteur. We hebben daar al genoeg aanbod, maar daar vloeit het geld naartoe. Om wat mijnen in de VS te kunnen openen, vind ik het geweldig voor de boeren rond die mijnen, want dat zal hun prijzen ten goede komen", zegt Linville.
Hij voegt eraan toe dat de problemen met de prijsstelling en beschikbaarheid van landbouwmeststoffen voortkomen uit het feit dat de VS sterk afhankelijk zijn van het importeren van het gehele aanbod, terwijl een deel van die kunstmest hier in eigen land geproduceerd zou kunnen worden.
"Ik denk dat het enige waar we het meeste mee kunnen doen een extra productie is. We zijn een netto-importeur. We hebben een van de beste aardgasvoorraden ter wereld. We hebben een van de laagste gasprijzen ter wereld. We hebben een aantal van die politiek stabiele landen in de wereld. Mensen zeggen: het is een vuile productie. We kunnen het schoner produceren dan de rest van de wereld." van bijvoorbeeld Rusland in het Midden-Oosten en dat soort dingen."
